Japonya’da Komşuluk İlişkileri

 

Çok sıcak kanlı, dost, komşu, aile, eş dost seven bir ülkeden Japonya gibi çekirdek aile, komşuluk ilişkileri sıfır, arkadaşlık ilişkileri çantasındaki rehbere bağlı bir kültüre alışmak ilk yıllar bana çok zor gelmişti.

Japonya’ya taşındığım ilk bir, iki ay oturduğum apartmanda hiç kimseyle tanışamadım.

Yaşadığımız apartmanda her katta 5 dairesi olan 7 katlı bir apartmandı.

En az 25 aile bulunan bu apartmanın camında, balkonunda, asansörde, girişte hiç bir yerde insan veya bir çocuk göremezsiniz.

Japon kültüründe kapıda oturma, sokakta oynama, balkonda çay içme, camdan cama sohbet etmek yok.

Bir evin camı sıkı sıkı kapalı olduğu için içinde insan yaşayıp yaşamadığını anlamak çok zor.

Gece veya sabahın erken saatlerinde belki perdeyi çeken birine denk gelebilirsiniz.

Çünkü insanlar çok meşgul ve çok yoğun bir hayat yaşıyor.

Bir ailede oturan boş bir bireye rastlayamazsınız.

Anne ve baba iş’e, çocuklar okula gider.

Sabah erken saatlerde ev tamamen boşalır.

Öğleden sonra 4 gibi çocuklar okuldan döner diğer kurslara gider.

Anne her gün iş dönüşü markete uğrar.

Sabah çıkmadan evdeki eksikler not edilir ve iş dönüşü alınıp eve gelinir.

Anne eve döner yemek yapar, o gün giyilen kıyafetleri yıkar, banyo yapılır ve yatılır.

 

Japonya’da göremeyeceğiniz tek şey, çat kapı gelip bir bardak şekerin varmı komşu olur.

Asla bir japonun yapmayacağı birşeydir bu.

Japonlarda komşuluk paylaşımı sıfır durumda.

Kimse komşusunun külüne muhtaç değil Japonya’da.

Japonların komşuluk üzerine çok sevdiğim bir kültürü var.

İlk taşındığınız apartmanda veya mahallede insanlarla tanışmak, yan daireye kimin, nasıl bir insanın taşındığını göstermek için tanışma üslubu var.

Taşınıp evi yerleştirdikten sonra ister çamaşır tozu, ister yoğurt, ister bir paket ekmek ( o size kalmış) ufak bir hediye alıp yan dairedeki komşunuzun evde olacağını tahmin ettiğiniz bir vakitte kapısını tıklarsınız.

Özellikle de zile basılmaz. Yan komşunuzun hastası veya uyuyan bir bebeği olup olmadığını bilmediğiniz için sadece kapı tıklanır.

Komşu kapıyı aralar ve kim olduğunu sorar.

Çünkü kapıyı tıklayan kişiyi henüz tanımıyor.

Yeni gelen komşu önce rahatsız ettiği için özür diler ve saygıyla eğilerek yan daireye yeni taşındığını, adını, soy adını söyler, bundan sonra iyi bir komşuluk ilişkileri yaşamayı temenni ettiğini dile getirir.

Aynı şekilde kapıyı açan komşusu da eğilerek adını soyadını ve temenni dileğinde bulunur.

Kapılar kapanır ve asansörde, apartman giriş çıkışlarda rast gelindiğinde selamlaşılır, hal hatır sorulur.

Onun dışında akşam kahve içmeye, sabah kahvaltıya davetler yoktur.

Hiç mi yok derseniz muhakkak istisnalar olur. Aynı okul ve sınıfa giden çocukların velileri aynı binada oturuyorsa çok nadirde olsa bir çay içmeye gidip gelinir evlere.

 

Genelde bu buluşmalar evden çok dışarıda bir öğle arası kahve muhabbeti olur.

Çünkü Japonlar evine pek özen göstermedikleri için bu durumda misafir kabul etmekten de çekinirler.

Aysel Seyhan / IG Takip: @osakaninmuhtari

 

Japonya'da Komşuluk
Türk Evinde Japon Komşu Misafir

 

Japonya Tapınaklar
Japonya Tapınaklar
Japonya
Osaka’nın Muhtarı Aysel Seyhan ve Ailesi

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Pin It on Pinterest